Beschrijving van het project

De Stichting Kindervakanties BosniŽ-Hercegowina is opgericht in 1995. De oprichting van deze stichting was een vervolg op de aktie die de CJV Krimpen in 1993 heeft gevoerd om geld in te zamelen voor een ziekenhuis in Nova-Bila. Met dit geld zijn in Nederland medicijnen gekocht, die naar Nova-Bila zijn vervoerd. Na deze aktie zijn contacten gebleven met BosniŽrs die in Rotterdam wonen en werken en zich inzetten voor hulp aan hun landgenoten. Deze BosniŽrs hebben zich georganiseerd in de stichting Humanus. Doel van die stichting is om zo concreet mogelijk hulp te verlenen in het BosniŽ. Men stuurt geen geld, maar er worden hier goederen aangeschaft die ter plaatse niet verkrijgbaar zijn. Van artikelen die ter plaatse wel leverbaar zijn, maar niet betaalbaar, worden de rekeningen betaald. In het begin van de oorlog ging het voornamelijk om hulpgoederen, zoals kleding, voedsel en medicijnen. Nu ligt de nadruk op onderwijshulpmiddelen en hulp aan zelfstandigen bij kleine investeringen voor het opstarten van een bedrijfje.

Tijdens een bijeenkomst van de Stichting Humanus werd de vraag gesteld wat er gedaan kan worden, als de oorlog voorbij is. Vanuit die vraagstelling en de persoonlijke betrokkenheid van de oprichters van de Stichting Kindervakanties BosniŽ-Hercegowina bij het jeugd- en jongerenwerk in Rotterdam en omgeving is het plan geboren om zich in te zetten voor kinderen in BosniŽ die door de oorlog en de directe gevolgen daarvan in de knel zijn geraakt. De gedachten gingen uit een jeugdactiviteitencentrum.

In mei 1996 was de mogelijkheid gekomen voor bestuursleden van de Stichting KVBH om naar BosniŽ te gaan en daar de plannen door te spreken. Het idee voor de bouw en inrichting van een jeugdactiviteitencentrum werd positief ontvangen. Het sluit goed aan op de behoefte ter plaatse. Het positieve aan dit plan is dat er het gehele jaar door activiteiten kunnen worden ontplooid vanuit en in dit centrum voor alle jeugdigen van de streek. Ook kunnen educatieve activiteiten worden ontwikkeld, zoals cursussen en voorlichting.

Het is de bedoeling dat geholpen wordt met het opstarten van het project, het verwerven van de fondsen voor de bouw en in samenwerking met de sleutelpersonen ter plaatse het ontwikkelen van de organisatie van een en ander. In de toekomst kan het gehele beheer van het centrum worden overgenomen door aktivisten uit de streek zelf.

Via de reeds eerder genoemde contacten richt de stichting zich op de bevolking in de Lasva-vallei, het gebied tussen Travnik en Vitez (zie bijgesloten plattegrond). In dit gebied zijn onder andere gesprekken gevoerd met hoofden van basisscholen en burgemeesters. Het project is doorgesproken en positief ontvangen. Er zijn gelijk initiatieven ontplooid en plaatsen genoemd waar een eventueel centrum gebouwd zou kunnen worden. Tijdens een tweede bezoek, eind februari 1998 werd het project zeer concreet. Er zijn toen definitieve contacten gelegd met een amateur-theatergroep in Travnik die ook veel kinder- en jeugdactiviteiten organiseert. Voor de oorlog was men begonnen met de bouw van een jeugdcentrum. Tijdens de oorlog is niet alleen de bouw stilgelegd, maar zijn ook de bouwmaterialen die al gereed lagen voor andere doeleinden gebruikt. De jeugdgroep wil vol enthousiasme met ons samenwerken om het gebouw nu af te bouwen en vanuit dat centrum educatieve, vormende en recreatieve activiteiten te gaan ontplooien voor de jeugd in en om Travnik.

De bouwkosten bedragen honderdduizend Duitse Mark, de kosten van de inrichting en de eerste organisatiekosten op 30.000 gulden. De kosten van het totale project komen dan op 150.000 gulden.
Het is de bedoeling, dat de stichting dit geld door middel van fondswerving bij elkaar krijgt.
Hiertoe zullen landelijke fondsen en steunorganisaties worden benaderd, individuen worden benaderd voor het doen van een donatie en verenigingen/scholen gevraagd om aktie te voeren voor dit project.

Het gehele project zal door bestuursleden van de Stichting KVBH worden gevolgd en gecontroleerd. Met het binnengekomen geld zullen rekeningen worden betaald van de bedrijven die ter plaatse het werk uitvoeren. Artikelen die ter plaatse niet verkrijgbaar zijn, zullen hier worden aangekocht of anderszins verworven en naar BosniŽ worden vervoerd. In verband met de hoge transportkosten zal worden geprobeerd dit tot een minimum te beperken. Betrokkenen, organisaties en donateurs zullen met nieuwsbrieven regelmatig op de hoogte worden gehouden van de voortgang van het project. Ook in de regionale media, zoals lokale omroeporganisaties en huis-aan-huisbladen zal verslag worden gedaan van de activiteiten van de stichting.

Ook zal de stichting initiatieven ontplooien om gedurende de aanloopperiode van het centrum vrijwilligers in Nederland te werven. Deze vrijwilligers zullen in BosniŽ helpen aktiviteiten op te zetten en te ondersteunen.
Nu de oorlog voorbij is, hebben de media, zoals televisie en kranten opeens niet meer zoveel aandacht voor het voormalige rampgebied. Het lijkt erop, dat al het leed is geleden en alles weer is, zoals het zou moeten zijn. Niets is echter minder waar. Alle aandacht, energie en geld wordt gestoken in de eerste levensbehoeften, zoals eten en een dak boven je hoofd. Voor andere zaken, zoals onderwijshulpmiddelen en een goede jeugdopvang is geen geld. Andere problemen worden dan pas actueel: verveling slaat toe en de jeugd krijgt niet de opvang en de aandacht die juist nu zo hard nodig is. Men is bang voor drugsoverlast. Vanuit het jeugdcentrum kan voorlichting worden gegeven. Ook denkt men aan cursussen die jongeren de nodige vaardigheden bijbrengen. Het onderwijs heeft daar niet de nodige middelen voor. Hulp is hard nodig, niet eenzijdig en niet om er vanaf te zijn, maar juist vanuit die gelijkwaardigheid, waardoor mensen met elkaar in contact kunnen en mogen treden. En dat dan niet alleen in Nova Bila, maar ook tussen BosniŽrs en Nederlanders.
De bouw van het jeugdcentrum
Met de daadwerkelijke bouw van het centrum is begonnen in oktober 1999, toen een eerste voorschot vanuit Nederland was binnen gekomen. Al snel moest men stoppen vanwege de snel invallende winter. In april 2000 is men echter weer vol enthousiasme aan de slag gegaan. Besloten is toen om de bestaande muren te slopen.  Deze muren waren in 1990 opgemetseld, maar zijn tien jaar aan weer en wind blootgesteld geweest. Men vreesde dat op termijn deze muren zouden gaan 'werken' en dat dat voor het gebouw schade zou opleveren.

Intussen zijn we haast vier jaar verder en staat er een prachtig gebouw in Jancovici, het fraaie dorpje boven Travnik. De jeugdamateurgroep uit Nova Bila is er terecht heel trots op. Hoewel het gebouw er staat en volledig onder de pannen is, zijn we er nog niet. Dankzij een royale gift van de Kroatische overheid in september 2002 van zo'n 50.000 euro konden veel wensen worden vervuld. Echter, nog niet alle installaties zijn vervuld. Er moet nog een centrale verwarming komen, zodat ook in barre winterse tijden het centrum optimaal kan functioneren en en de waterleiding moet nog worden voltooid. Ook zijn er nog wensen wat betreft de inrichting van het gebouw: Een goede licht- en geluidsinstallatie en voldoende stoelen. Ook is men nog op zoek naar een drukpers (offset) met bijbehorende apparatuur. Eigen drukwerk kan dan worden gemaakt, maar ook kan worden geproduceerd ten behoeve van bewonersinitiatieven.